Sizin ve benzerlerinizin en önemli problemi “sürekli karşınızdakini tanımlamaya çalışmanız”dır. Başını örten kızın bunu kendi hür iradesiyle yaptığını kabul etmiyorsunuz. Ama o kızı da dinlemiyorsunuz. Kızcağız ben bunun dinimin emri olduğuna inanıyorum diyor, onun bu inancını yasaklamaya ne hakkınız var?

İkincisi “çağdaş yaşam” dediğiniz şey. Bu nedir Allah aşkına? Laikçi çevrelerde artık din gibi birşey oldu bu. Hepimiz aynı çağda yaşıyoruz. Siz hangi çağda yaşıyorsunuz? Bu çağda yaşayan insanların kimi ateist, kimi türbanlı, kimi eşcinsel, kimi satanist. Demokrasi bu insanların özgürce birarada yaşamasının teminatıdır. Çağdaş yaşam ise “hayır” diyor “türbanlılar bu çağda yaşayamaz, üniversite gibi çağdam yaşam’ın mabedlerine girmeleri dahi kabul edilemez!” Bu sizin “çağdam yaşam” isimli dininiz gördüğüm en bağnaz din. Diğer dinler farklı inançlara müsamaha gösterirken, çağdaş yaşam dini direk yasaklamayı tercih ediyor.

Bu bağnaz dinin ne laiklikle ne demokrasiyle hiçbir ilgisi yoktur. Kemalizmle ilgili olabilir ancak. Atatürk’ten değil CHP kemalizminden bahsediyorum.

Butun bunlarin isiginda kavramlar soyut olarak degil, kabaca - yukarida yapildigi gibi- icleri doldurularak, anlamlariyla birlikte degerlendirildiginde, neyin tarafinda olmak statukoculuk, neyin tarafin tarafinda olmak yenilikcilik anlamina gelir daha kolay anlasilacaktir.

Sizin “çağdam yaşam” kavramınızdan daha soyut ne olabilir?

Çağdaş yaşamcı kemalistler şu an çağın en gerisinde kalmış insanlardır. Birincisi dayatmacıdırlar. Kendi dünya görüşünü zorla benimsetmeye çalışırlar. Modern dünyada bu en büyük gerilik sebebi sayılır. İkincisi ne ekonomide, ne kültürde hiç bir faaliyetleri yoktur. Ekonomileri bürokrasi ile gelen hazır yemecilik, kültürleri hakaretamiz proogandalardan ibarettir. Mesela gerici olarak gördükleri küfretmeden duramadıkları Gülen Hareketi dünyanın dört bir tarafına okullar açarken, dünya çapında oluşturduğu ekonomi dinamiğini Anodolu esnafının istifadesine sunup onları küresel oyuncu haline getirirken kemalistler bu konularda çok aciz, çaresiz kalmışlardır.

Görünen köy kılavuz istemez. Bu gidişle Kemalizm çağdaş yaşam gibi tabularıyla birlikte tarihin karanlıklarına gömülecektir. Atatürk için de en hayırlı şey bu olacaktır. Can Dündar’ın belgeseli de Atatürk’ü kemalistlerin tekelinden kurtarmak için yapılmadı mı?

Kavramlari soyut varliklari uzerinden degerledirdigimizde cikarilan sonuclar da soyut kalir ve kafa karistirir.

Turban meselesinin ozunde soz konusu olan kadinin basini kapatmasidir.Bir cinsin, cinsiyle alakali bir uzvunun, saclarinin mesela, kapatilmasi…Bildigim kadariyla bu dinsel bir dogmadir, dayatmadir.”Din kapanmayi emreder.” Erkek kapanmaz ornegin.Bu bir esitsizliktir ve esitligin olmadigi yerde ozgurluk gecerli olamaz! Kadinin erkek karsisinda adaletsizce, cinsiyet ayrimciligina maruz kalarak kapanmasidir soz konusu olan. Ben “yenilikciligin” ya da “ozgurlugun” bunun neresinde oldugunu gercekten merak ediyorum.

Laiklik,demokrasi gibi, cagimizda modern yasamin olmazsa olmazlarindan biridir.Bu evrensel bir doktrindir fakat yerel baglamda her ulkede farkli uygulamalari olmasi normaldir. Cagdas ulkelerde, cagdas yasami ayakta tutabilmek, surdurebilmek icin kurallar olmasi kacinilmazdir.Bu kurallar cagdas yasamin yasanabilmesi icin olmazsa olmazdir ve cagdas yasamin kendisini koruyabilmesi icin uretilmislerdir. Cagdas yasam, insanin yasamini yasanabilir kilmasi, yasam standardinin surekli yukseltilmesi, bilim, teknoloji gibi konulari da kapsayan cok genis anlamli bir kavramdir. Kendi icinde surekli yeniligi zaten dogasi geregi barindirir.Gorulecegi uzere cagdas yasamin, onun temel unsurlarindan biri olan laikligin tarafi olmak statukoculuk degil tam tersi yenilikciligin taraftari olmak demektir.

Yukarida bahsettigim gibi cagdas yasam evrensel bir konu olmakla birlikte yerel doktrinleri vardir. Ataturkculuk de ogretileri ve doktrinleriyle ( halkcilik, cagdaslik, sosyal devlet vs gibi) cagdas yasamin yerel yansimalarindan biridir. Laiklik ile ilgili yukarida yapilan yorumlarin tamami Ataturkculuk icin de gecerlidir.

Butun bunlarin isiginda kavramlar soyut olarak degil, kabaca - yukarida yapildigi gibi- icleri doldurularak, anlamlariyla birlikte degerlendirildiginde, neyin tarafinda olmak statukoculuk, neyin tarafin tarafinda olmak yenilikcilik anlamina gelir daha kolay anlasilacaktir.

Karşınızdakinin hakkını verdiğiniz zaman yenilikçi olursunuz. O zamana kadar “mevcut durum”da devam.

Goethe’yi anlıyorum ama siz “karşınızdakinin hakkı” derken neyi kastettiniz anlamadım. “Bu ülkede hakkı yenen insanlar var, bu zavallılar işte şu gariban statükocular” mı demek istiyorsunuz? Yapmayın Allah aşkına.. Sizin onlardan biri olmadığınızdan eminim, o yüzden lütfen bana onları savunmayın.

Ha eğer babanız ya da siz Ata mirası İş Bankası’nda çalışıyorsanız, benzerlerinizden on kat daha iyi maaşınız varsa, hatta hiç çalışmadan ay sonu bankadan maaşını çekebilen imtiyazlılardansanız o zaman statükoyu savunun dilediğiniz kadar.

Liberal düşünceler (minimalist devlet, serbest piyasa, rekabet) sadece “mevcut durum”dan memnun olanları korkutur. Mesela CHP çevresi genellikle memur ve bürokrattır. Tek Parti dönemi onların babalarına bu imtiyazı vermiştir. O yüzden ölümüne CHPlidirler. Statükodan fevkalade memnundurlar, kılına zarar gelmesine razı olmazlar.

Statüko aslında genel olarak DEMOKRASİden korkar. Çünkü tüm yeni fikirlere bağrını açan rekabet hakkı tanıyan sistem demokrasidir. CHP’nin altı oku arasında demokrasinin olmaması da bu bağlamda çok manidardır.

Statüko’dan hiç bir menfaati olmamasına rağmen statükoyu savunanların derdi “korkutulmuşlardır ve kandırılmış” olmalarıdır. Neyle korkutulurlar? Bildiniz, irtica ile vatanın bölüneceği tehlikesiyle, vs vs.. Peki kim korkutur bunları? Yine bildiniz, statükoyu savunanlar elbet. Mesela Cumhuriyet Gazetesi manşet atar “Tehlikenin farkında mısınız” diye. Ne tehlikesi Allah aşkına ya? Daha dün Cumh. Bayramı kutlamalarını izledim. Havayi fişekler, muazzam bir kalabalık, ıslıklar, alkışlar.. Müthiş bir organizasyon.. Hiç Cumh. Bayramının böyle kutlandığı bir ülkede Cumhuriyet tehlikede olur mu? Bu nasıl bir idraksizliktir.. Ne kolay bir aldanmadır anlamak mümkün değil.

Vazgeçtim daha uzatmıyorum lafı..

Goethe’nin şöyle bir sözü var;

“Hakiki liberallik, karşındakinin hakkını vermektir.”

Karşınızdakinin hakkını verdiğiniz zaman yenilikçi olursunuz. O zamana kadar “mevcut durum”da devam.