Küçükken “okula gidecek misin, ne olacaksın bakıyım?” gibi soruları kendi ailemden almazdım, fakat çevremdekilerden aldığımda çok kızardım, hatırlıyorum bir de terslerdim “ben okula gitmiycem, birşey olmıycam.” ben diye.
Sanırım bendeki bu asiliği görmüş olan ailem pek karışmadı hayatıma.(:

Fakat ben mesleğimi belirleyinceye kadar sorun bendeydi. Bir türlü karar veremiyordum. Aradığımı buluncaya kadar çok karar değiştirdim.

Vahim olan birşey de bazı anne babaların kendi egolarını tatmin etmek için çocuklarını kullanmaları. Kendileri okumayı çok isteyip de olamadıkları bir meslek dalını illa çocukları olsun istiyorlar. Ya da gururları okşansın diye benim oğlum benim kızım şu bölümde demek için mutlaka yüksek puanlı, göz dolduran, iyi para getiren bir meslek sahibi olsun istiyorlar.

insan bencildir, kin tutar, para hırsı yani maddi zevklere karşı hırsı vardır; işte tam burada ne yazıktırki bu düşünceler biz çocukken kafamıza aşılanmaya çalışılan şeyler arasındadır.
sen haklısın dostum suç en başta ebeveynlerde.

V For Vendetta’ yı izleyenler bilir; televizyonda konuşmasını yaparken ” sizlerde bu olanlarla ilgili suçluluk duyuyorsanız, bu olanlarda sizinde suçunuz vardır” diyor seyircilere halka.
bizlerde suçluyuz sorunların bu noktalara gelmesinden dolayı ama elbet ve ilelebet böyle devam etmeyecektir.

saygılar sevgiler.