Türkiye’de hepimizin bildiği fakat çoğumuzun konuşmaya dahi çekindiği bir gerçek var: Bu ülkede fotoğrafı duvarlarda, paraların üzerinde yer alan, heykelleri heryerde olan, ismi bütün büyük caddelere, okullara verilmiş, tüm resmi konuşmalarda kendisinden bahsedilen, çoktan ölmüş olmasına rağmen bizi izlediğine (!) inanılan, ilkokul çocuklarına her sabah “ey bugünümüzü sağlayan” diye methiyeler söyletilen, ilkokul çocuklarının “açtığı yolda, kurduğu ülküde, gösterdiği amaçta hiç durmadan yürüyeceğine” antlar içirildiği bir lider kültü var:
Atatürk.
Biz Türkiye’de buna çok alıştık. Bize hiç garip gelmiyor. Ama yurtdışından gelen turistlere en ilginç gelen şeylerden biri bu lider kültüdür. Çünkü onların …

Dağlarda ateşler yanmıyordu
Deniz fenerleri sönmüştü
Birbirimizin gözlerini arıyorduk.
A.ilhan yıllar öncesinden sisler bulvarı adlı şirinde günümüzde ki yüzyılın hırsızlık hareketini ne güzel anlatmış. Sönen deniz fenerindeki yöneticilerin birbirlerinin gözlerine bakamaması veya mağdurların utanmıyor musunuz sorularına karşı gözlerini kaçırmaları… Aslında mağdurlar böyle soru soruyorlar mı o da ayrı bir sorun. Çünkü gurbetteki bu insanlar yıllardır kombassan yimpaş gibi İslami dolandırıcılık şirketlerini paralarını çok büyük bir huşu içinde veriyor ve paraları kaybolup gidiyor. Ancak bu insanlar hemen ikinci gün yine gidip bu tip kuruluşlara paralarını veriyor, o zamanda acaba bu insanlarda mazoşizm hastalığı mı …

Laiklik ve demokrasi her ülkenin tarih, din ve kültürüne bağlı olarak farklılıklar gösterecek siyasi uygulamalardır. Muhafazakâr adı verilen ve sadece kendi çıkarları zedelendiği zaman veya amaçlarına ulaşmak için demokrasiyi bir tren gibi kullanmak isteyenler, demokrasinin kendini koruma amaçlı yaptığı girişimleri demokrasi karşıtlığı olarak görmektedir. Oysaki bunlar bizde demokrasinin yaşaması için şarttır. Batıdaki gibi bir uygulama bizde olamaz. Batı yüzyıllar önce reform ve rönesensı yaşamış, özellikle reform sayesinde din bağnazlığına karşı koyuşu gerçekleştirmiştir. Fransız İhtilali sayesinde ise millet olmanın bilincine varmıştır. Ancak Anadolu’da böyle düşünce amaçlı aydınlanmayı gerçekleştirecek büyük sosyal olaylar …

Merhaba
Ben size çok uzak bir ülkeden yazıyorum. Burada zengin bir insanım. Nasıl mı zengin oldum sizin de tanıdık olduğunuz banka hortumlama yoluyla tabi ki. Daha sonra 2004 yılında Eurovision şarkı yarışmasında sizin ülkeniz birinci oldu. Ben de sizin ülkenize tatil amaçlı gelmeye karar verdim ve biraz İngilizce öğrenmeye çalıştım. Ülkenize geldiğim de ise şaşırdım siz İngilizce değil Türkçe konuşuyormuşsunuz. Daha sonra tatilime devam ederken at üzerinde bir komutanın veya takım elbiseli bir devlet adamının heykellerini gördüm. Merak edip bu kim diye sordum. Atatürk dediler. Onun önderliğinde bu güzel ülke kuruldu …

“Sivas Katliamı veya Sivas Madımak Olayı, 2 Temmuz 1993 tarihinde Sivas’ta Pir Sultan Abdal Şenlikleri sırasında Madımak Oteli’nin kuşatılıp yakılması ve dolayısıyla şehirde bulunan 33 Alevi yazar, ozan ve aydının yakılarak katledilmesi ve oteli ateşe verenlerden de ikisinin hayatını kaybetmesiyle sonuçlanan olaylar zinciridir.
Pir Sultan Abdal Şenlikleri kapsamında etkinliklerin bir bölümünün de Pir Sultan Abdal’ın sazının çalındığı Sivas şehir merkezinde yapılması öngörülmüştü. Bu kapsamda pek çok aydının yanı sıra Aziz Nesin bu etkinlik nedeniyle dönemin Sivas valisi Ahmet Karabilgin’in özel davetlisi olarak bu kente gelmişti.”

Türkiye’nin gündemini son günlerde yine türban tartışması meşgul etmeye başladı. Kendi adıma bu tartışmalar beni ilgilendirmiyor. İşsizlik, eğitim hatta açlık gibi sorunları olan ülkemizde türban meselesi bu ülkede öncelik olmamalı. Bu eleştiride bahsedeceğim olay ise tüm bu tartışmalar arasında gördüğüm bir kareyle alakalı. Bildiğiniz üzere “türban özgürlüğü“ için onlarca kişi çeşitli eylemler yaptı. Genelde türban takan kadınlardan oluşan eylemciler arasında genç kızlar hatta çocuklar vardı.

Bitkiler, hayvanlar ve insanlar canlılar alemini oluşturur.Canlı varlıklar Allah’ın sunduğu özellik sayesinde var olan veya verilen tepkilere karşı duyarlılık gösterir.Mesela; bitkiler, en güzel örneği Ayçiçeğidir. Bilindiği üzere Ayçiçeği yüzünü gün boyunca güneşe doğru döner. Güneş ısısına karşı verdiği duyardan kaynaklanır.
Hayvanlar, bitkilere nazaran örnekleri daha çoktur. Hayvanların çoğu çevresindeki olaylara karşı duyarlılık duygusu içindedir. Tıpkı Ezan sesine karşı köpeklerin uluması, annesinden ayrılmış kedi yavrusuna dişi bir köpeğin kendi yavrularıyla birlikte kedi yavrusuna da sütünden emmesine izin vermesi ya da kor ateş üzerindeki bir kangurunun (erkek veya dişi) çevresindeki yavru kanguruları önce …

“Tükenmez insanlarda sevgi
Tükenmez insanlarda gerçek
Ve sakıncalı da olsa, gelecek
İnsanların güzel günleri”
“Ben Atatürkçüyüm, ben cumhuriyetçiyim, ben laikim, ben anti-emperyalistim, ben tam bağımsız Türkiye’den yanayım, ben özgürlükçüyüm, ben insan haklarının savunucusuyum, ben teröre karşıyım, ben hırsızların, yobazların, vurguncuların, çıkarcıların düşmanıyım….!
Öyleyse vurun, parçalayın! Her parçamdan benim gibiler, beni aşacaklar çıkacaktır”
Katledilişinin 15. yılında failleri hala meçhul. Uğur Mumcu‘yu saygıyla anıyoruz.

Cennet ülkemiz Türkiye’miz. 70 milyon nüfusa sahip olan ülkemiz. Ve nüfusumuzun büyük çoğunluğu oluşturan gençlerimiz, yani biz.
Bir ağaç nasıl gövdesi olmadan yaşayamaz ise, gençlerde içinde bulunduğu toplum için öyledir. Toplumun gövdesidir, bel kemiğidir. Peki bu gövdeyi en doğru şekilde kullanabiliyor muyuz? Ya da bu Gövde’nin hali vaziyeti nedir?
Maalesef ki doğrudan şahit olduğumuz ülkemizin gençliğinde var olan gidişat kimseyi memnun edecek cinsten değil.  “Gençsek içecekmişiz, gezecekmişiz, o bar senin bu bar benim misali yaşayacakmışız, hayata bir kere mi gelmişiz kısacası her haltı yiyecekmişiz” Günümüzde gençlerin çoğunun  ideolojisi, büyük insanların yaptığı gibi …

Öncelikle benim için medya’dan kasıt; sinema, televizyon, radyo, gazete, dergi… vs vs toplamları bütünüdür. Kimileri için sadece belli başlıkları içerdiği için kendi düşüncemi belirtmek istedim yazının başında.
Önemli midir peki bu Medya? Bazıları gibi “Aman olsa da olur olmasa da” mı, yoksa ciddi mayette önemli bir yere mi sahip?
Bir ülkenin en önemli manevi silahlarının başında gelir Medya. Silah’tan kastım tabiî ki yıkıcı anlamında değil. İcraat olmadan kendinizi, karşı tarafa psikolojik baskı uygulayarak savunmak gibi misal.
Bizim ülkemizde, Türkiye’miz de nasıl peki bu Medya? Medya’nın sahipleri diyelim ya da, kimlerin elindeyiz biz? Bizi …