Son iletinizi yeni okudum:

“ve sayın guardian;
sizin ne gibi kanıtlarınız var çok merak ediyorum.bana neden hrant dink in igrenç bir sözünü savunmaya kalkışıyorsunuzki..yok illede ben aklamaya çalışcagım diyorsanız kuyuya atlayın ve bulun o taşı.kolay gelsin..”

Kanıtlarım olduğunu iddia etmediğimi Hrant Dink veya herhangi bir şahsı savunma ihtiyacı duymadığımı belirtmek isterim. Bunun yanında bu tür konulardaki sert çıkışların –karşı tarafı aşağılayıcı– kimseye bir yarar sağlamadığının farkında olmanızı beklerdim. (genel konuşuyorum)

Sadece kanıtsız delilsiz bazı sözlerin dedikodu bazında ortalıkta dolaşmasından ve herhangi bir kaynağa dayandırılmamasından rahatsızlığımı ifade etmek istediğimi bilmenizi isterim. Konu Hrant Dink’in sözü söylemesi değil, kaynak gösterilmemesi.

Neyse uzatmaya gerek yok, bütün eleştirenlerin eleştiri kurallarına uymaları hepimiz adına yararlı olacaktır.

AYDINLAR VE ASKERLER HK

Sorunsalı şöyle koyalım: Öldürülen bir askerimizden çok, nedense öldürülen bir aydın için toplum neden daha çok tepki gösteriyor? Neden bir Mehmetçik ölünce sokaklarda yüzbinler yürümüyor?

Peki bu karşılaştırma doğru mu? Aydınlar ile askerleri karşılaştırıyoruz… Ve sanırım bir dedüktif mantık hatası yapıyoruz. Çünkü biri savaşta ölmekte, ötekisi suikast sonucu öldürülmektedir. Birinde ölen bir asker, ikincisinde öldürülen bir sivil var. Savaşta ölmek ve öldürmek savaşın mantığında ve koşullarında olağandır. Bu insanlık dışı bir kabullenme de olsa gerçek böyle. Hukuk ve yasalar böyle. Savaşta adam öldürmek cinayet sayılmıyor…

İkincisi, dedüktif mantıkla düşünmeyi sürdürürsek, töre cinayetlerine kurban giden kızlarımız, bayramda trafikte ölen vatandaşlarımız, hacda şeytan taşlarken ölenler, düşen askeri uçakta şehit olanlar ya da kafasına saksı düşenler için de aynı soruyu sorabiliriz… Neden onlar için kitlesel yürüyüş olmuyor?

Mehmetçik bir savaş halinde. Daha doğrusu Türkiye savaşta. Cephede askerimiz ölüyor. Şehitlerin cenazeleri askeri törenle komutanlarının da katılımıyla yapılıyor. Irak’ta da her gün 2-3 ABD askeri ölüyor. Ölen askerler için tek tek ABD’de kitlesel gövde gösterileri düzenlendiğini sanmıyorum. Çünkü ortada bir savaş var. Zaten asker öldürmeye ve ölmeye gitmiş ve kendini koruyabilecek her türlü donanıma sahip. Arkasında koca bir birlik, tümen, tugay, Genel Kurmay var… Devlet var…

Ama bir aydının nesi var? Bir kalemi ve bilgisayarı. Ve aydın korumasız. Silahsız. Onu koruyan yok. Aydın kimsesiz. Savaşta değil, cephede değil, sokak ortasında kurşunlanıyor. Arkasında kim var? Hiç kimse… Ve arkadan saldırıya uğruyor. Arabasına bomba konuyor. Tuzağa, pusuya düşürülüyor… Bu mertlik mi? Bu saldırıları yapanlara vatansever diyebilir miyiz? Düşüncelerinden dolayı.. Eyleminden dolayı değil.

Askerler düşünce suçlusu değildir ve düşüncelerinden dolayı ölmezler. Düşüncesizliklerinden veya dikkatsizliklerinden ölürler… Bu dünyanın her yerinde böyledir. Irak’ta veya başka bir yerde ölen bir AB askeri için kitlesel gövde gösterileri düzenlenmez. Ama bir sanatçı ve aydın öldürülürse herhalde tepki çok büyük olur… Toplumun gösterdiği tepki zaten örgütlü bir tepki değil. Spontane, duygusal bir tepki. Her çeşit ve görüşte insan tepki veriyor…

Üçüncüsü, bu aydınlara yönelik suikastlar 1970den beri devam eden planlı ve programlı bir süreç. Bu bir türlü önlenemiyor. Bunun arkasında Türkiye’yi yok etmek isteyen güçler var. Bunların burada işbirlikçileri var. Yani aydınlara yönelik suikastlerde, terörizmden çok tehlikeli büyük bir tehdit ve organizasyon söz konusu… Bunun vatanseverlikle, milliyetçilikle bir ilgisi yok.

“Dikkat edilirse, psikolojik savaş ve yıldırma teknikleriyle, bu kıyım ve saldırılar özellikle sene başlarına denk getirilmekte, böylelikle yeni bir yıla insanların olumlu, iyimser beklentilerle başlaması engellenmekte, umutların yıkılarak insanların sindirilmesi, korkutulması, karamsarlığa, yılgınlığa düşürülmesi öngörülmektedir. Bu tek bir merkezden eşgüdümlü ve çok iyi zamanlanarak planlanan saldırılar sürecini milliyetçi veya dinsel bireysel eylemler olarak yorumlayıp geçiştirmek mümkün değildir. Buna yumurta içindeki doğmamış karga yavruları bile güler.”

Böyle düşünüyor ve açıklamaya çalışıyorum…

peki Hrant Dink’in şu meşhur sözü söylediğine dair nasıl bir kanıtınız var merak ediyorum?

Bunların internet aleminde bir delinin kuyuya taş atıp kırk akıllının çıkaramamışçasına oynanan oyunlar olduğunun farkında olmadığınıza inanmıyorum.

Konuşurken objektif ve ne konuştuğumuzdan kesin emin olarak, net kırıcı değil yapıcı cümleler kurmalıyız diye düşünüyorum.. Araştırmadan, bir şeyin nedenini bilmeden duyduğumuzu oraya buraya savurmanın manası yok, iyi çalışmalar..

Kimse burada “Hepimiz Ermeniyiz” ya da “Siz Türk değilsiniz” demedi. Hulki Bey, bir olay hakkında eleştiri yapmıştır. Bunu yaparkende “Hepimiz Ermeniyiz” cümlesine yapılan eleştirilerin haksız olduğunu, yapılmaya çalışılan şeyin aslında bir empati olduğunu yoksa kimsenin ırkının değişmeyeceğini belirtmiş.

Benim görüşüm ise buna paralel, tarihte birçok örneğide mevcut. Yıllar önce Almanya’da yakılan bir Türk için binlerce alman sokağa dökülüp “Hepimiz Türk’üz” demişti. Kimse çıkıp siz almansınız dememişti onlara. Bir başka örnek ise dünyada ki ırkçılığa karşı binlerce insan sokağa dökülüp “Hepimiz Zenciyiz” şeklinde sloganlar atmıştı.

Hrant Dink’in sizin bahsettiğiniz “zehirli kan” sözü için http://hurarsiv.hurriyet.com.tr/goster/haber.aspx?id=5806255&tarih=2007-01-19 şu sayfada bir açıklama var kanımca bu söz yanlış anlaşılmıştır.

Son olarak siz bu görüşlere katılırsınız ya da katılmazsınız ama lütfen görüşünüzü saygı çerçevesinde ve sakince belirtin. Yoksa söylediklerinizin pek bir anlamı kalmaz.